Hot 'n' Cold

Πήγα γυμναστήριο σήμερα μετά από αποχή 10 ημερών λόγω κρυολογήματος.
Το τραγουδάκι μου ήταν συμπαθές, όχι πια, και θεωρείται από τα σουξέ της εποχής.Μέσα σε 1 ώρα και κάτι πρέπει να το άκουσα 6-7 φορές. Έλεος ρε παιδιά! Το σιχάθηκα, αφού έπαιζε σχεδόν τραγούδι παρά τραγούδι. Ήθελα να ήξερα οι γυμναστές που είναι όλη μέρα εκεί δεν το βαρέθηκαν;

Κάθε αρχή και δύσκολη

Αυτή τη βδομάδα αποφασισα να ξεκινήσω γυμναστήριο και πήγαμε σε ένα αρκετά καλό, κοντά στο σπίτι. H πρώτη επίσκεψη ήταν δωρεάν για να δούμε τι παίζει και πραγματοποιήθηκε εχθές το απόγευμα.
Η μόνη άσκηση που έβγαλα άνετα ήταν ο διάδρομος(ζέσταμα!). Απο εκεί και μετά, πλην δύο τριών, κάθε άσκηση ήταν και ένας μικρός Γολγοθάς. Ευτυχώς ο χώρος ενδύκνειται για οφθαμόλουτρο, που όσο να ναι σε γεμίζει κουράγιο(μπακούρι είμαι τι περιμένετε;) Στο τέλος κυριολεκτικά εξαντλήθηκα. Δεν μπορόύσα να κατεβώ τις σκάλες για να πάω στα αποδυτήρια! Σήμερα δε, δεν μπορώ ούτε να τεντώσω αλλά ούτε και να λυγίσω τα χέρια μου. Οποιαδήποτε απότομη κίνηση, μου θυμιζει με πόνο ό,τι έζησα εχθές.
Παρόλα τα παραπάνω βέβαια, επειδή υπάρχουν ωφέλη από αυτή την ενασχόληση, όχι δεν εννοώ το οφθαλμόλουτρο αυτή τη φορά, θα το τολμήσω. Θα συνεχίσω να πηγαίνω προσπαθώντας να σουλουπώσω το αγύμναστο, αυτή τη στιγμή, σώμα μου.