TΣΣΚΑ-Ολυμπιακός 61-62

Έχει περάσει 1 ώρα και κάτι και αυτό που είδα δεν μπορώ να το πιστέψω. Ο Ολυμπιακός για 28' αγωνιστικά λεπτά, αν και προσπαθούσε έκανε πολλά λάθη, πλήρωνε την αφλογιστία, άποντοι 9 από τους 12 παίκτες του και φαινόταν να συμβιβάζεται με τη 2η θέση. Ξαφνικά με Μάντζαρη, Σλούκα, Κέσελι αρχικά, Παπανικολάου Πρίντεζη μετά, άρχισε να ροκανίζει τη διαφορά. Στο τέλος και με τύχη, με τις χαμένες βολές των Ρώσων, γύρισε το ματς με καλάθι στο τελευταίο δευτερόλεπτο και κατέκτησε το 2ο Ευρωπαϊκό στην ιστορία του!

Τέτοιο πράγμα, η διαφορά είχε φτάσει μέχρι και 19 πόντους στο 28,' προσωπικά, δεν έχω ξαναζήσει και ήταν κάτι που ούτε λογικό φαινόταν, ούτε το πίστευε κανείς, πλην βέβαια των ίδιων των παικτών και των προπονητών. Και απέναντι στη πληρέστερη ομάδα της διοργάνωσης.

 Με περίσσιο πάθος, θράσος και ψυχικά αποθέματα τεράστια, ο Ολυμπιακός έκανε μία απίστευτη ανατροπή!Χαλαρά θα μπορούσε να γίνει ταινία για αυτή την ομάδα. Επικό τέλος σε μία επική ευρωπαϊκή χρονιά!

5η πάλι η Εθνική!

Εχθές και σήμερα, απλά δεν μιλιέμαι. Η εθνική για τρίτη Ολυμπιάδα κατακτά την 5η θέση και όπως στους Ολυμπιακούς της Αθήνας χάνει τους ημιτελικούς για ένα τρίποντο.
Το παιχνίδι ήταν πολύ ποιοτικό με τους Αργεντίνους να έχουν σε μεγάλη μέρα τους Ντελφίνο και Τζινόμπιλι.
Το συγκεκριμένο παιχνίδι δεν το είδα για αυτό και δεν το αναλύω παραπάνω. Ούτε θα κρίνω τη τελευταία φάση, θα ήταν νομίζω άδικο. Είχα δει τον αγώνα που έγινε πριν 4 χρόνια στην πατρίδα μας που η εθνική έχασε από την Αργεντινή αν και προηγούταν μέχρι και 14 πόντους λίγα λεπτά πριν το τέλος. Εκείνο το ματς ήταν αυτοκτονικό από την Εθνική. Στο χθεσινό η εθνική ήταν αυτή που κυνήγαγε το σκορ προς το τέλος.
Τότε , οταν η Αργεντινή πήρε το χρυσό ήξερα πως μπορούσε κάλλιστα στη θέση της να είναι η δική μας εθνική, μιας και τους είχαμε κολλήσει κυριολεκτικά στον τοίχο. Φέτος όμως η Αργεντινή δεν είναι τόσο καλή όπως τότε. Το παράλογο είναι πως η Εθνική μπορεί να μην είναι , όπως νόμιζα, η καλύτερη όλων των εποχών αλλά από το 2004 είναι πολύ καλύτερη.
Ίσως να φταίει η κόυραση ή ο κορεσμός που έχουν πλέον κάποιοι παίκτες. Μην ξεχνάμε πως εδώ και 4 χρόνια τα παιδιά κάνουν ελάχιστες μέρες διακοπές. Φέτος δε, εξαιτίας προολυμπιακού αλλά και ολυμπιακού τουρνουά ακόμα λιγότερες.
Ευχή μοναδική να μην μείνει κανένα κουσούρι όπως να τους ¨κόβονται¨ τα πόδια κάθε φορά που φτάνουν στα προημιτελικά των επόμενων ολυμπιακών τουρνουά ή κάθε φορά που θα παίζουν με την ομάδα από την χώρα του ταγκό.

Η εθνική στο προολυμπιακό

Το προολυμπιακό τουρνουά μπάσκετ τελειώνει σήμερα με τον αγώνα Πουέρτο Ρίκο-Γερμανία, για το τελευταίο εισητήριο για τους ομίλους του Ολυμπιακού τουρνουά μπάσκετ. Μια διοργάνωση πετυχημένη, όχι λόγω της προσέλευσης του κόσμου (της ποιάς;), αλλά γιατί επιτεύχθηκε ο σκοπός για τον οποίο έγινε στην Αθήνα. Κάκά τα ψέμματα παίζαμε εντός έδρας και αυτό βοήθησε.
Βέβαια, η εθνική, με τον τρόπο που έπαιξε, έδειξε να μη καταλαβαίνει από έδρες και αντιπάλους. Με άμυνα γρανίτη και γρήγορες επιθέσεις, η εθνική πήρε εύκολα το ροζ φύλλο αγώνα με όποιον και αν έπαιξε.
Αν οι παίκτες μείνουν προσγειωμένοι στα παιχνίδια των Ολυμπιακών αγώνων θα φτάσουν άνετα σε ένα μετάλλειο, ακόμα και το χρυσό. Γιατί αυτή είναι η κορυφαία εθνική που είδαμε ποτέ. Σκοράρουμε πιο εύκολα και πιο γρήγορα και η άμυνα μας διευρύνεται σε όλο το γήπεδο, πνίγοντας τον αντίπαλο.
Φέτος εμφανίζεται και μία τεράστια ευκαιρία να εκδικηθούμε τους πολύλογάδες Ισπανούς. Αλλά πλέον ποιός τους φοβάται;

Haka... dance

Ο απίθανος χορός των Νεοζηλανδών χθες στο ΟΑΚΑ!!!! Απλά απαράδεκτοι όσοι γιουχάραν.

Peja is back!

Στο ποδόσφαιρο μπορεί να είμαι ολυμπιακών φρονημάτων, στο μπάσκετ όμως είμαι ΠΑΟΚ! Είμαι ΠΑΟΚ από την εποχή που στην ομάδα παίζανε παίκτες όπως ο Κόρφας, ο Πρέλιεβιτς, ο Μακρέϊ, δηλαδή την εποχή που έξω πήγαινε καλά και μέσα είχε αρχίσει να χάνει έδαφος από τον Ολυμπιακό κυρίως. Μεγάλοι παίκτες τότε παίζανε με τη φανέλα του ΠΑΟΚ. Ίσως ο μεγαλύτερος, σε αξία, παίκτης ήταν ο Peja Stojakovic, ο οποίος ήρθε και σε πολύ μικρή ηλικία. Στα 21 του και αφού είχε ξεχωρίσει ήδη στον ΠΑΟΚ, άνοιξε τα φτερά του για το μαγικό κόσμο του NBA. Εννιά χρόνια τώρα έχει αποδείξει πως είναι ένας από τους καλύτερους,αν όχι ο καλύτερος σουτέρ στον κόσμο. Και ας μην είχε την τύχη να παίξει σε κάποια από τις ομάδες τίτλου, με εξαίρεση κάποια χρόνια στους Kings, που επί εποχής Divac και Webber, έφταναν στα play-offs, όπου τα κάνανε μαντάρα.
Μέχρι πρόπερσυ ήταν στους Indiana Pacers, μετά από ανταλλαγή των Kings.Από πέρισυ, πάλι με ανταλλαγή, πήγε στους New Orlean Hornets. Σε 13 αγώνες είχε 17,8 πόντους ξεκινώντας σε όλους βασικός. Έκει που έβρισκε τον εαυτό του ήρθε ένας τραυματισμός που τον άφησε έξω για 319 μέρες. Προχθές επέστρεψε σε φιλικό σημειώνοντας 13 πόντους και άλλους 7 εχθές.
Γνώμη μου είναι πως ο Peja δεν έχει πει ακόμα την τελευταία του κουβέντα. Σε ηλικία 30 χρονών έχει ακόμα πολλά να δώσει τόσο στο NBA όσο και στην εθνική ομάδα της χώρας του.

NBA live τέλος!

Όχι δεν έπαιξα ολόκληρη σεζόν. Δεν είμαι τόσο κολλημένος με το μπάσκετ,όχι ότι θα ήταν κακό.Έπαιξα 5-6 παιχνίδια και δεν άντεξα άλλο. Δεν με πείραξαν τα πολλά πλήκτρα, άλλο για lay-up,άλλο για κάρφωμα, άλλο για σουτ, απλά το γεγονός ότι κάθε παιχνίδι δεν έχει διαφορά απο το επόμενο, παρα μόνο στο χρώμα των φανελών. Ίσως μεγάλωσα πια για τέτοια games, δεν ξέρω. Δεν με εντυπωσίασε όπως το αντίστοιχο το 2003.Για να μην προσθέσω ότι έτρωγε 3 και κατι GB χώρου.
Στην θέση του έβαλα το Barrow Hill.Adventure σκοτεινό, που το κάνει πιο σκοτεινό ή 5ετίας οθόνη μου.

Update:Μια ενδιαφέρουσα είδηση που έμαθα σήμερα είναι ότι το καινούργιο NBA live θα περιέχει και τις 8 κορυφαίες εθνικές ομάδες, σύμφωνα πάντα με την κατάταξη στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Ιαπωνίας. Επιτέλους στην EA βγάζουνε τις παρωπίδες για να κάνουν λίγο πιο ενδιαφέρον το είδος.

Το Manhattan σώθηκε

Αφού σώσαμε το Manhattan επιτέλους, λέω να παίξω καμία σεζόν με την ομάδα του Peja, νομίζω ότι είναι οι Hornets, στο NBA live 07. Να ξεφύγουμε βρε αδερφέ από τα action games για λίγο. Για τους μπασκετόφιλους αναγνώστες έχω ακούσει ότι κάθε χρόνο βγαίνει κάποιο mod για ελληνικό πρωτάθλημα. Με λίγο search στο google κάτι θα βρεθεί.
Όσο για τον Δούκα τα είπα και σε παλιότερο post. Απλά όποιος το παίξει να κατεβάσει και το επίσημο patch γιατί αλλιώς το τελευταίο επίπεδο(episode 8) είναι πήχτρα στα bugs που δεν σε αφήνουν να το τελειώσεις.

World Basketball Manager

Σήμερα απέγκατέστησα το "Dungeon Runners", αφού έτσι και αλλιώς παίζω ένα action παιχνίδι αυτή την εποχή. Στην θέση του εγκατέστησα το ελληνικό παιχνίδι "World Basketball Manager" της MetaFin που μετονομάστηκε σε Icehole games.
Το συγκεκριμένο παιχνίδι το εγκατέστησα περισσότερο επηρεασμένος από την εποχή μεταγραφολογίας που περνάμε. Ο τίτλος αυτός θεωρούταν πριν δύο-τρία χρόνια ο καλύτερος στην κατηγορία του στον κόσμο. Μάλιστα έχει κυκλοφορήσει ένα patch που αντικαθιστά τα φανταστικά ονόματα με τα αυθεντικά.
Ακόμα έχει κυκλοφορήσει από την icehole games το "World Basketball Manager 2007" που από ότι λένε στο site έχουν αρκετές βελτιώσεις σε σχέση με το παλιό. Αν μου αρέσει το άλλο μπορεί να πάω να το αγοράσω και αυτό. Οι τύποι της icehole δεν σταματάνε εδώ καθώς ετοιμάζουν και το "Us and Them".

Ο καλύτερος τελικός

Εισαγωγικά να πω ότι στο μπάσκετ υποστηρίζω την ομάδα του ΠΑΟΚ. Όμως προχθές έγινε ένα από τα καλύτερα και πιο ενδιαφέροντα παιχνίδια που έχω δει ποτέ.
Το παιχνίδι δεν ήταν ποτέ σίγουρο προς την μία ή την άλλη πλευρά. Ακόμα και όταν ο Ολυμπιακός ήταν μπροστά με 7 πόντους δεν μπόρεσε να τελειώσει το παιχνίδι.
Είναι φοβερό το σασπένς που είχε το παιχνίδι χωρίς οι δύο ομάδες να παίξουν καλαπληκτικό μπάσκετ. Γιατί ούτε ο Παναθηναϊκός επαιξε καλά, με τα άπειρα χαμένα τρίποντα και την επιμονή του σε αυτά, ούτε και ο Ολυμπιακός με 10 στο σύνολο χαμένες βολές, και καμιά 10ριά χαμένα ριμπάουντ στην άμυνά του. Πάντως όσοι είδαν το παιχνίδι δεν ήθελαν να τελειώσει.
Ο Ολυμπιακός παρουσίασε ένα πολύ καλό πρόσωπο. Μία ομάδα που πελαγοδρομούσε σε όλη τη σεζόν, δείχνει αρκετά βελτιωμένη στους τελικούς. Στο προχθεσινό παιχνίδι αν και δεν είχε σε καλή βραδιά τον Ματσιγιάουσκας, τον Σχορτσιανίτη στον πάγκο και τον Άκερ στον κόσμο του, κόντεψε να πετύχει την νίκη της δεκαετίας. Κατα τη γνώμη μου θα μπορούσε να έχει τελειώσει το συγκεκριμένο παιχνίδι αρκετά νωρίς, αν δεν είχε τόσα χαμένα αμυντικά ριμπάουντ.
Ο Παναθηναϊκός αντίθετα, παρουσιάζεται χωρίς καθαρό μυαλό και κουρασμένος στους τελικούς. Μέχρι τώρα αποδείχθηκε ότι δεν χρειάστηκε να φουλάρει για να φτάσει εδώ. Στο προχθεσινό παιχνίδι είχε δύο παίκτες μόνο σε καλή μέρα. Τον Τομάσεβιτς και τον Μπατίστ. Και όμως κέρδισε. Βέβαια ήταν τυχερός. Ειδικά στο τρίποντο του Μπατίστ τι να πει κανείς....
Πιστεύω πως εάν ο Παναθηναϊκός δεν παίξει πολύ καλά στο ΣΕΦ ώστε να κερδίσει, ο Ολυμπιακός θα μπορέσει στο επόμενο ματς του ΟΑΚΑ να πάρει τον τίτλο. Σκέφτομαι να το παίξω και στο στοιχημα....
Λίγα λόγια για τον άνθρωπο που τελικά καθόρισε τον νικητή, τον Δημήτρη Διαμαντίδη. Αν και δεν έπαιξε καλά, σε δύο (τρεις μαζί με το φάουλ) φάσεις έδωσε την νίκη στην ομάδα του, αποδεικνύοντας οτι είναι μεγάλος παίκτης. Χαίρομαι που ο καλύτερος αμυντικός στην Ευρώπη είναι Έλληνας.