Easter... stories

Κάθε ιστορία έχει ένα στοιχείο που θεωρώ εκπληκτικό. Ο καθένας τη λέει όπως αυτός θέλει, όπως τον συμφέρει για να περάσει η δική του γνώμη εξυπηρετώντας έτσι τα συμφέροντά του.

Έτσι η ιστορία που διδασκόμαστε στο σχολείο είναι, ίσως μόνο σε σημεία, έτσι γραμμένη ώστε να μας κάνει να είμαστε υπερήφανοι για τους προγόνους μας και να νιώθουμε ένα μίσος προς κάθετι που τους εναντιώθηκε. Το ίδιο συμβαίνει με κάθε λαό. Έτσι πετυχένεται άλλωστε και συσπείρωση του λαού για τα διάφορα εθνικά θέματα, που πίσω από αυτά κρύβονται διάφορα, οικονομικής κυρίως φύσεως, προβλήματα.

Το ίδιο συμβαίνει και για την ιστορία της ζωής και της ανάστασης του Χριστού. Η ιστορία που λένε τα Ευαγγέλια, εκτός του γεγονότος πως δεν είναι και στα τέσσερα η ίδια, είναι μία μόνο εκδοχή του τί μπορεί να συνέβη τότε. Με έκπληξη είδα σε ένα ντοκυμαντέρ στο ΣΚΑΪ, πως τα πρώτα κυρίως χρόνια του Χριστιανισμού υπήρχε μία ομαδα, αιρετική πλέον, οι "Γνωστικοί", που διάβαζαν το Ευαγγέλιο του Ιούδα, το οποίο, μάλλον οι ίδιοι είχαν γράψει και έλεγε τα γεγονότα από με μία εντελώς διαφορετική σκοπιά. Σε αυτό το ευαγγέλιο ο Ιούδας ήταν ο καλύτερος μαθητής του Ιησού, αυτός που τον κατάλαβε περισσότερο, λογικό αφού αν δεν κάνω λάθος ήταν και ο πιο μορφωμένος, και αυτός που δέχτηκε να τον προδώσει για το γενικότερο καλό. Μία άλλη εκδοχή την οποία ασπάζεται και η μουσουλμανική πίστη είναι πως ο Χριστός δεν πέθανε στο Σταυρό. Αφού γλίτωσε, έζησε την υπόλοιπη ζωή του κάπου στην Ανατολή.

Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε την ύπαρξη των απόκρυφων ευαγγελίων, που δεν θεωρούνται ισάξια των 4 γιατί λένε κάτι το διαφορετικό.

Τι από αυτά όμως είναι αλήθεια και τί όχι; Το σχεδόν σίγουρο για μένα είναι πως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως τα λένε τα 4 ευαγγέλια. Τα ευαγγέλια αυτά είναι έτσι γραμμένα ώστε να δώσουν στο Ιησού μια θεάνθρώπινη υπόσταση. Έτσι δεν γίνεται λόγος για τυχόν αδέρφια του Ιησού, ετεροθαλή από τη πλευρά του Ιωσήφ, ή για δική του οικογένειά. Δεν είναι λίγοι αυτόι που πιστεύουν πως ο Μεγάλος Κωσταντίνος, που σε αυτόν οφείλεται η εδραίωση του Χριστιανισμού, έχει βάλει το χέρι του στην τροποποίηση των ευαγγελίων. Τι καλύτερο από ένα πρώτυπο σαν τον Ιησού όπως τον δείχνουν τα αποδεκτά ευαγγέλια;

Την απόλυτη αλήθεια γύρω από τον Ιησού δεν πρόκειται να τη μάθουμε ποτέ, αν αυτή που ήδη ξέρουμε δεν είναι η αληθινή. Αυτή η ιστορία κρύβει τόσες εκδοχές και δεν ξέρω αν είναι δυνατόν κάποτε να ξεδιαλύνουμε τον μύθο από τη πραγματικότητα. Αυτό το γεγονός όμως, είναι που την κάνει και πολύ μαγευτική.

Ωραίες συζητήσεις!

Σάββατο απόγευμα και ο φίλος (και πρώην συμφοιτητής) Γιάννης με παίρνει τηλέφωνο για καφέ, μαζί με τον φίλο (και επίσης πρώην συμφοιτητή) Δημήτρη. Δεν είχα κανονίσει κάτι, είχα πάρει και την δόση από pc gaming εκείνη τη μερα, συν ότι είχαμε να τα πούμε και κανα μήνα δέχτηκα και κλέίσαμε ραντεβού σε μία ώρα στo Παλιό Φάληρο. Απο εκεί ήρθε ο Δημήτρης και μας πήρε με το καινούργιο του αυτοκίνητο (Ford focus, που επέμενε πως δεν είναι αμερικάνικο, αλλά μείγμα γερμανικού(σαλόνι) και γιαπωνέζικου(μηχανή)).
Για να μην πολυλογώ πήγαμε για καφέ και μετά για φαγητό. Οι συζητήσεις μας αρχικά ήταν οι κλασσικές για τα νέα του καθενός, ιστορίες από τη δουλειά, για αυτοκίνητα κλπ. Όταν πήγαμε για φαγητό ξεφύγαμε και αρχίσαμε να μιλάμε για θέματα θρησκευτικά όπως αν υπάρχει Θεός, αν η βίβλος είναι αξιόλογο βιβλίο, για το Μέγα Κωνσταντίνο και τις συνόδους επί των ημερών του κλπ.
Αρχίζω να πιστεύω πως αυτή είναι η αγαπημένη μας συζήτηση αφού και την προηγούμενη φορά στην ίδια θεματολογία καταλήξαμε. Προσωπικά πάντως είναι από τις αγαπημένες μου. Περιέχουν αρκετό μυστήριο και είναι συζητήσεις που μπορεί να μην οδηγούν σχεδόν πάντα πουθενά, αλλά σε βάζουν τουλάχιστον σε μία φάση να επεξεργαστείς αυτά που ακούς και να τα αποδεχτείς ή , τις περισσότερες φορές, όχι. Μάλιστα το γεγονός πως σχεδόν όλα όσα συζητήσαμε δεν περιέχουν αποδείξεις ότι όντως είναι ορθά είναι φοβερό. Εγώ την όλη φάση την βρήκα, όπως και την προηγούμενη φορά, άκρως διασκεδαστική και αναμένω την επόμενη έξοδο.