Πόνος στη μέση

Το Σάββατο το πρωί πήγα με την αδερφή μου και ένα φίλο να αγοράσω ποδήλατο γυμναστικής. Διότι είπα: "Νους υγιής εν σώματι υγιή","Για σένα νοιάσου και γυμνάσου" κλπ. 30 κιλά, το άτιμο. Αυτοκίνητο δεν υπήρχε διαθέσιμο. Ε, τι ήθελα να το παίξω παλικάρι. Το σήκωσα, με τα καλογυμνασμένα και γεμάτα μύες χέρια μου (ακούω γέλια ή μου φαίνεται), και το πήγα 5 μέτρα. Το κακό είχε πλέον γίνει. Με έπιασε ένας πόνος στη μέση και δεν λέει να με αφήσει από τότε. Ευτυχώς το υπόλοιπο κουβάλημα το έκανε ο φίλος. Άτιμη αγυμνασιά!
Το θετικό είναι ότι κάθε μέρα πονάω και λιγότερο. Ήλπιζα βέβαια να μου έχει περάσει ο πόνος μέχρι σήμερα, αλλά διαψεύθηκα.Δεν πειράζει, υπομονή. Τι διάβολο, επιδημία έχει πέσει;

Πέθανε ο Σωτήρης Μουστάκας

Πέθανε σήμερα ο τελευταίος, για μένα, μεγάλος ηθοποιός. Ο Σωτήρης Μουστάκας, κυπριακής καταγωγής άφησε την τελευταία του πνοή σήμερα το πρωί.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι το τελευταίο <<ιερό τέρας>> του ελληνικού θεάτρου. Σαν αξία, τον θεωρώ ισάξιο του Ηλιόπουλου, του Κωσταντάρα, του Σταυρίδη καθώς και άλλων κορυφαίων Ελλήνων ηθοποιών που αν ζούσαν στην Αμερική θα είχαν από μία ντουζίνα Oscar έκαστος. Άλλωστε ο Μουστάκας ήταν από τους λίγους Έλληνες που έχουν μία υποψηφιότητα για oscar β΄αντρικού ρόλου για τον ρόλο του στην ταινία "Ζορμπάς".
Ταλαιπωρούνταν από καρκίνο στον προστάτη τα τελευταία χρόνια. Ας είναι ελάφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει...

Φάρσα το ολλανδικό reality

Φάρσα τελικά αποδείχθηκε το ολλανδικό reality με τους νεφροπαθείς . Το ολλανδικό δίκτυο ήθελε απλά να καταδείξει το μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει στην Ολλανδία, και όχι μόνο. Αρκετά έξυπνο και πρωτότυπο.
Πάντως όπως είχα γράψει και στο post για το θέμα αυτό, ακόμα πιστεύω πως στο μέλλον θα γίνουν πραγματικότητα ένα show παρόμοιο αλλά και πολύ χειρότερο. Όταν βλέπεις πως υπάρχουν άνθρωποι που ξεφτιλίζονται τρώγοντας σκουλήκια για τα λεφτά δεν μπορεί να μην καταλαβαίνεις που οδηγούνται τα πράγματα...

Για την Αμαλία (2)

Ντρέπομαι. Ντρέπομαι γιατί την ιστορία της Αμαλίας την έμαθα μόλις εχθές το μεσημέρι από φιλικά προσκείμενο blog. Μεχρι το βράδυ είχα διαβάσει μεγάλο μέρος απο το blog της και είχα μάθει για την κινητοποίηση της ελληνικής blogόσφαιρας σήμερα.Βέβαια τον τελευταίο καιρό βλέπω σπάνια ειδήσεις αλλά αυτό υποθέτω πως δεν με δικαιολογεί...
Ευχαρίστησα το Θεό που το έμαθα έστω και τελευταία στιγμή ώστε να συμμετάσχω και εγώ στην όλη διαδικασία.Γιατί, όπως όλους μας, με άγγιξεη ιστορία της.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που την σκεπάζει και ας μην ξεχάσουμε ποτέ την δύναμη και τον αγώνα αυτής της κοπέλας. Μακάρι να πετύχουμε κάτι καλό. Και μακάρι το θέμα να πάρει τις διαστάσεις που πρέπει και να προβληθεί κατάλληλα απο τα ΜΜΕ.
Είναι εντυπωσιακή η ανταπόκριση της ελληνικής blogόσφαιρας. Σίγουρα θα γίνει χαμός και με τα e-mail διαμαρτυρίας στους εθνοπατέρες(πανάθεμα τους). Άντε να δούμε.

Για την Αμαλία

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες ινοσάρκωμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια και επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Πέρα από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον όρκο που έδωσαν στον Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/ 1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

• ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

• ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

• ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

• ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

• ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ
  

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

• ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

• ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

• ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων.
(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").