Δευτέρα 12 Μαΐου 2008
Antitrust
Εχθές, μετά από χρόνια είδα ξανά την ταινία Antitrust. Πρόκειται για μία ταινία του 2001 με πρωταγωνιστές τους Ryan Phillippe, Tim Robbins, Rachael Leigh Cook(τί μάτια Θεέ μου) και Claire Forlani. Πρόκειται για την ιστορία ενός απόφοιτου του MIT, του Milo Hoffman, που προσλαμβάνεται από τον Gary Winston, τον Bill Gates της ταινίας, για να δουλέψει σε ένα project της εταιρίας του, την ΣΥΝΑΨΗ.
Η ταινία αυτή κάνει κυρίως γνωστή στο ευρύ κοινό την έννοια του ανοικτού κώδικα. Προσωπικά μου αρέσει σαν ταινία γιατί είναι όσο πιο κοντά έχει φτάσει μία ταινία στο τομέα του προγραμματισμού ποτέ . Δηλαδή δείχνει τον πρωταγωνιστή να μπαίνει σε ένα σύστημα και να χρησιμοποιεί εντολές linux,να γράφει κώδικα κλπ. Δεν δείχνει τρισδιαστατες πλατφόρμες που για να τις χακέψει κάποιος παίζει παιχνιδάκια(βλέπε Hackers).
Πάντα όταν τη βλέπω αναζωογονούμαι. Γεμίζω όρεξη για δουλειά. Αυτό συμβαίνει κυρίως γιατί η ταινία αυτή περνά και άλλα μηνυματα, έστω και αν αυτά βγαίνουν από το στόμα του κακού. Η αγαπημένη μου ατάκα άλλωστε είναι:"This business is digital. You are one or zero, alive or dead!"
Εδώ να σταθώ στην ερμηνεία του Tim Robbins τον οποίο θαυμάζω σαν ηθοποιό. Είναι για άλλη μία φορά εξαιρετικός. Μάλιστα η ιδέα να τον κάνουν έτσι ώστε να μοιάζει στον Bill Gates είναι εξαιρετική.
Η ταινία αυτή θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και προφητική. Πολλά από αυτά που δείχνει τα είδαμε σε αυτά τα 7 χρόνια που μεσολάβησαν.
Είναι μία ταινία που σε πολλούς μπορεί να μη λέει τίποτα. Για εμένα όμως επειδή ήταν ένα ακόμα ερέθισμα για να ασχοληθώ με τον προγραμματισμό, αποτελεί την καλύτερη ταινία που έχω δει ποτέ.
Update: Μαντέψτε σε τι γλώσσα προγραμματισμού είναι φτιαγμένη η ΣΥΝΑΨΗ;
Πρόταση
Τώρα που σιγά σιγά η βενζίνη τελειώνει, ας χρησιμοποιήσουμε τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Να αδειάσουν και λίγο οι δρόμοι ρε παιδιά! Ίσως αυτός είναι ο τρόπος για να γίνει η Αθήνα πιο ανθρώπινη πόλη. Περιορισμένη βενζίνη σε όλους :P.
Πάντως πέρα από την πλάκα εχθές πχ η αττική οδός ήταν χάρμα για οδήγηση, λόγω του περιορισμένου αριθμού αυτοκινήτων.
Πάντως πέρα από την πλάκα εχθές πχ η αττική οδός ήταν χάρμα για οδήγηση, λόγω του περιορισμένου αριθμού αυτοκινήτων.
Παρασκευή 9 Μαΐου 2008
Τρίτη 6 Μαΐου 2008
Αυτοί είναι οι εθνοπατέρες μας...
Εχθές το βράδυ στη Βουλή, σύμφωνα με ρεπορτάζ έγκυρου τηλεοπτικού σταθμού, γινόταν συζήτηση για την ακρίβεια. Το σύνολο των βουλευτών που παρευρέθησαν στην αίθουσα του κοινοβουλίου, δεν ξεπερνούσε τα 20 άτομα!!!
Το γελοίο της υπόθεσης είναι πως τη σχετική ερώτηση έκαναν 33 βουλευτές του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πολλοί από τα οποίους δεν παρευρέθηκαν!!!
Φαίνεται πως για τους σύγχρονους "300" τέτοια θέματα δεν τους αγγίζουν.
Θα ρωτήσει κάποιος: "Και τι περιμένεις δηλαδή; Να δώσουν λύση τα 300 ξουφτέρια μας σε μία κρίση παγκόσμιου βεληνεκούς; " Η απάντηση μου είναι πως ναι αυτό περιμένω, αφού γι' αυτό πληρώνονται και συνταξιοδοτούνται μάλιστα μετά από 2 θητείες. Το τραγικό είναι πως πλέον δεν τους ενδιαφέρει ούτε να τηρήσουν τα προσχήματα. Οι μεν, έχοντας κάνει τη καρέκλα τους μοχλό πίεσης για τη κοινωνία, με τα ρουσφέτια, έχουν δημιουργήσει μία πελατιακή σχέση με τους ψηφοφόρους. Οι δε, με τις φωνές που μόνο φωνές μένουν γιατί "εμείς δεν συνεργαζόμαστε με κανένα". Όλοι τους, ξέρουν πως μετά από 4 χρόνια πάλι στη ίδια καρέκλα θα κάθονται. Άρα γιατί να σκοτίζουν το μυαλό με τόσο "μηδαμινά" προβλήματα;Εμείς τι θα κάνουμε; Θα τους ξαναψηφίσουμε!
Τελικά, όντως, όλα γύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν.
Το γελοίο της υπόθεσης είναι πως τη σχετική ερώτηση έκαναν 33 βουλευτές του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πολλοί από τα οποίους δεν παρευρέθηκαν!!!
Φαίνεται πως για τους σύγχρονους "300" τέτοια θέματα δεν τους αγγίζουν.
Θα ρωτήσει κάποιος: "Και τι περιμένεις δηλαδή; Να δώσουν λύση τα 300 ξουφτέρια μας σε μία κρίση παγκόσμιου βεληνεκούς; " Η απάντηση μου είναι πως ναι αυτό περιμένω, αφού γι' αυτό πληρώνονται και συνταξιοδοτούνται μάλιστα μετά από 2 θητείες. Το τραγικό είναι πως πλέον δεν τους ενδιαφέρει ούτε να τηρήσουν τα προσχήματα. Οι μεν, έχοντας κάνει τη καρέκλα τους μοχλό πίεσης για τη κοινωνία, με τα ρουσφέτια, έχουν δημιουργήσει μία πελατιακή σχέση με τους ψηφοφόρους. Οι δε, με τις φωνές που μόνο φωνές μένουν γιατί "εμείς δεν συνεργαζόμαστε με κανένα". Όλοι τους, ξέρουν πως μετά από 4 χρόνια πάλι στη ίδια καρέκλα θα κάθονται. Άρα γιατί να σκοτίζουν το μυαλό με τόσο "μηδαμινά" προβλήματα;Εμείς τι θα κάνουμε; Θα τους ξαναψηφίσουμε!
Τελικά, όντως, όλα γύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
