Έτσι ρε Θρύλε!

Μπορεί να μη τραβάει η ομάδα φέτος, αλλά όταν πρέπει να παίξει κλείνει στόματα!

Dead Space (Xbox 360)

Τους τελευταίους μήνες έχω ξανακολλήσει το μικρόβιο του gaming. Όχι βέβαια στους παλιούς ρυθμούς αλλά σε ικανοποιητικούς για την εποχή. Έχουν περάσει λοιπόν αρκετοί τίτλοι από τα χέρια μου για τους οποίους δεν έχω γράψει κάτι εδώ. Οι πιο σημαντικοί είναι το Dead Space και το Batman: Arkham Asylum και τα δύο για 360.

Το Dead Space είναι παιχνίδι 3ου προσώπου στο στυλ της σειράς Resident Evil. Όμως ενώ τα Resident Evil ακολουθούν τα πιο action μονοπάτια το Dead Space προσφέρει μία πολύ καλή horror/survival πρόταση.

Στο Dead Space παίρνεις το ρόλο του Isaac Clarke που είναι μηχανικός. Είναι μέλος σε μία αποστολή που στέλνεται από τη Γη για να διορθώσει το πρόβλημα που παρουσιάστηκε στο διαστημόπλοιο Ishimura το καλύτερο planetcracker της ανθρωπότητας, και αυτό σταμάτησε να στέλνει σήμα. Μάλιστα μέσα στο πλήρωμα βρίσκεταί και η κοπέλα του Isaac. Όλη την ιστορία, από την εισαγωγή ακόμα, την βλέπουμε  από μία κάμερα πίσω από τον ήρωα. Το σενάριο του παιχνιδιού είναι πολύ καλό και βασίζεται στη ταινία Event Horizon, σύμφωνα με όσους έχουν δει τη ταινία τουλάχιστον.

Τα γραφικά είναι κορυφαία. Ο κόσμος του παιχνιδιού, το διαστημόπλοιo Ishimura δηλαδή, αναπαριστάται κατάλληλα ώστε να δημιουργεί συναισθήματα τρόμου στον παίκτη. Μαζί με τον ήχο δημιουργεί μία απίστευτη ατμόσφαιρα τρόμου με τη βοήθεια και της κατάλληλης σκηνοθεσίας. Βέβαια, πρέπει να έχει woofer για να το απολαύσει. Προσωπικά δεν είχα στο 360 και αν και το έλιωσα, παίρνοντας όλα τα achievements τρόμαξα λίγες φορές.

Στα του gameplay ο τίτλος αν και μοιάζει με το Resident Evil, σε σημεία είναι διαφορετικό. Έτσι όταν πυροβολείς δεν πρέπει να πετύχεις το κεφάλι ή το θώρακα του αντιπάλου αλλά τα άκρα του, Αυτό πρέπει να γίνει γρήγορα γιατί αν αργήσεις ο αντίπαλος φάνει σε απόσταση βολής, δημιουργώντας έτσι ένα επιπλέον άγχος για το παίκτη. Μία ακόμα καινοτομία είναι ο τρόπος εμφάνισης του inventory που δεν γίνεται με πάγωμα (pause) του παιχνιδιού αλλά real-time, δίνοντας έτσι σημασία στο πότε θα το χρησιμοποιήσεις.

Ο τίτλος αποτελείται από 12 chapters. Η διάρκεια του είναι ικανοποιητική. Την πρώτη φορά μου πήρε γύρω στις 16 ώρες, ψάχνοντας τα πάντα βέβαια. Το παιχνίδι δεν έχει multiplayer.

To Dead Space κάνει πολύ καλά αυτό που θέλει να κάνει. Παρόλο που παίρνει στοιχεία από διάφορα παιχνίδια - ταινίες καταφέρνει να είναι ένα "φρέσκο" παιχνίδι και ένα από τα καλύτερα στη κατηγορία του.

The Lost Crown :A Ghost-Hunting Adventure

Θα ήταν άδικο να μην γράψω μία άποψη για το Lost Crown και ας πάει περίπου 1 μήνας από όταν το τελείωσα. Πρόκειται για το καλύτερο horror adventure μέχρι σήμερα καθώς επίσης και το καλύτερο adventure των τελευταίων ετών. Εκδόθηκε το 2008.

Το παιχνίδι είναι η προτελευταία δημιουργία του Jonathan Boakes και όταν είχε βγει ήταν και η κορυφαία του αν και δεν νομίζω η τελευταία να το ξεπέρασε. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός πως το Lost Crown ο Boakes το δημιούργησε μόνος του σε επίπεδο development και σεναρίου.

Στο παιχνίδι παίρνεις το ρόλο του Nigel Danvers τoν οποίο κυνηγάει το αφεντικό του, ο Mr Hadden, γιατί βρήκε και πήρε κάποια ενδιαφέροντα αρχεία από τους servers της εταιρίας στο Λονδίνο στην οποία δούλευε. Έτσι στη προσπάθειά του να ξεφύγει μπαίνει στο πρώτο τρένο που θα βρει το οποίο πηγαίνει το χωριό του Saxton. Aυτά τα μαθαίνει ο παίκτης στη εισαγωγή μέσω της συνομιλίας του Mr. Hadden με δύο πράκτορες του. To story του τίτλου είναι από τα πιο δυνατά σημεία του. Το παιχνίδι έχει απίστευτο βάθος καθώς τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται κάτι που το κάνει ακόμα πιο εντυπωσιακό. Ο Βoakes δίνει συνέχεια στοιχεία, όπως ημερομηνίες που δεν ταιριάζουν, σκισμένες οθόνες, λες και αυτό που βλέπεις είναι φωτογραφία, κλπ που κάνουν τον παίκτη να "ψάχνεται". Είναι το μόνο παιχνίδι που αφού το τελείωσα άρχισα να ψάχνω σε forums για τα ερωτήματα που μου είχε δημιουργήσει. Επίσης κάτι που κάνει μεγάλη εντύπωση είναι το χρώμα που επικρατεί στο παιχνίδι. Πλην ελαχίστων σημείων που έχουν χρώμα όλο το παιχνίδι έχει περαστεί από ένα γκρι φάσμα, το οποίο δικαιολογείται κάπως στο τέλος του παιχνιδιού, στοιχείο που "δίνει" στην ατμόσφαιρα του παιχνιδιού.

Γραφικά το παιχνίδι δεν είναι τρομερό. Τα γραφικά είναι λιτά. 3D χαρακτήρες με σχετικά λίγα πολύγωνα και κακό animation. Ειδικά όταν οι χαρακτήρες περπατάνε είναι σαν να κάνουν πατινάζ. . Εκτός από τους σχετικά προχειροφτιαγμένους χαρακτήρες που είναι κάτι που συγχωρείς αφού τους έφτιαξε μόνο ένα άτομο, όλα τα παραπάνω μειονεκτήματα δικαιολογούνται εν μέρη. Ο ήχος του παιχνιδιού κάνει τη περισσότερη δουλειά στην ατμόσφαιρα. Πραγματικά το παιχνίδι απογειώνεται από τα απίστευτα ηχητικά εφφέ. Ειδικά αν το PC έχει woofer τότε ο παίχτης απολαμβάνει καλύτερα το παιχνίδι. Τα voice-overs είναι στην πλειοψηφεία τους καλά. Το χειρότερο είναι του Nigel Danvers τον οποίο υποδύεται ο Boakes.

Σαν adventure δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο. Έχει ένα δύο σημεία στα οποία κάποιος θα μπορούσε να κολλήσει επειδή δεν έχει βρει ένα στοιχείο αλλά γενικά δεν τρομάζει η δυσκολία του.

Αν θα μου έλεγαν, πριν λίγο καιρό, πως το καλύτερο horror game που θα παίξω θα είναι adventure θα γέλαγα. Όμως το διαμαντάκι του Boakes με έκανε να αλλάξω γνώμη. Χάρη σε αυτό ξαναδοκίμασα και τελείωσα το πρώτο adventure του Boakes, το Dark Fall: The Journal και με έκανε fan της δουλειάς του Boakes. Ένα από τα καλύτερα adventures της δεκαετίας που μόλις  μας πέρασε.

Τα... δικά μου

Επιστροφή σε αυτή τη γωνιά. Όλο αυτό το διάστημα πολλά έχουν γίνει που άλλες φορές δεν προλάβαινα και άλλες απλά βαριόμουν να γράψω. Πχ αλλάξαμε κουτί στον υπολογιστή αγοράζοντας το Thermatelk Soprano. Μεγάλη ταλαιπώρια η αλλαγή αλλά το οπτικό αποτέλεσμα και ο καλύτερος αερισμός των σημαντικών εξαρτημάτων είναι οι καλύτερες ανταμοιβές.

Η πιο σημαντική αλλαγή βέβαια είναι η αλλαγή project στη δουλειά πριν 2 εβδομάδες. Τέρμα η υποστήριξη portal και το δύσχρηστο Jetspeed framework. Τώρα ιδρώνουμε με icefaces και EJBs για το νέο project. Όσο να το πεις είναι πιο χρήσιμα frameworks στις μέρες μας. Την προηγούμενη εβδομάδα μάλιστα,έλυσα και το 1ο issue μου, αλλά η αλήθεια είναι πως χρειάζομαι λίγο χρόνο για να μπω στο πνεύμα.

Αυτά τα ολίγα μπορώ να θυμηθώ για το μήνα που πέρασε (+ ότι ξεκίνησα δίαιτα :P). Τα λέμε...

Mass Effect 2 trailer

Απλά το trailer της χρονιάς για το παιχνίδι της χρονιάς!! Απολαύστε το!



Η επική μουσική που ντύνει το κομμάτι εδώ