Τα χρονικά του Δρακοφοίνικα: Αδάμαστος

 Στο παρών post θα έπρεπε κανονικά να γράψω για την εμπειρία μου με το Witcher,κάτι που έχω αργήσει να κάνω, αλλά πραγματικά χαλάλι. Πήγα πριν περίπου 10 μέρες στο κινηματογράφο ΙΝΤΕΑΛ στο κέντρο της Αθήνας, να δω την ταινία: Τα χρονικά του Δρακοφοίνικα: Αδάμαστος, αγγλιστί The Dragonphoenix Cronicles: Indomitable, της πρώτης ελληνικής ταινίας επικής φαντασίας που προέρχεται από ελληνικό κόμικ του Γιάννη Ρουμπούλια.

Είναι απίστευτο πόσο αρνητισμός μπορεί να υπάρξει, μόνο και μόνο από τις προηγούμενες 2-3 γραμμές. Παρατηρούσα σε φίλους που το έλεγα να με κοιτάν με δυσπιστία: "Μπορεί εδώ να γίνει μία τέτοιου είδους ταινία;" Και όμως μπορεί και μάλιστα να είναι πολύ καλή.

Η ταινία είναι διάρκειας 2 ώρες με ένα καλογραμμένο σενάριο με πλοκή και ανατροπές. Βρισκόμαστε στο Elebros που η αυτοκρατορία του Δρακοφοίνικα έχει καταλάβει μετά από πολλές μάχες. O πρωταγωνιστής, ο Dragar ο βάρβαρος, όντας σκλάβος, το μόνο που θέλει είναι να γυρίσει στο χωριό και στη γυναίκα του, την Brenna. Δραπετεύει στη πρώτη ευκαιρία λοιπόν παίρνοντας σαν όμηρο τη Valeria, κόρη του στρατηγού που μόλις τον αγόρασε. Έτσι ξεκινάει ένα ξέφρενο κυνηγητό για να σωθεί η κόρη του στρατηγού και να σκοτωθεί ο Dragar.

Το σενάριο έγραψαν ο Γιάννης Ρουμπούλιας που έχει γράψει και το comic Τα χρονικά του Δρακοφοίνικα και ο Θάνος Κερμίτσης ενώ τη ταινία σκηνοθέτησαν ο Θάνος Κερμίτσης και ο Άρης Καπλανίδης. Οι 2 σκηνοθέτες, έπαιζαν κιόλας και ήταν κατά τη προσωπική μου άποψη και οι καλύτεροι ηθοποιοί της ταινίας. Ο Ρουμπούλιας, που κατέχει και τον πρωταγωνιστικό ρόλο ενώ είναι καλός ηθοποιός και ξέρει από υποκριτική, μπορείς να δείς εδώ και εδώ παλιότερες δουλειές του, και στο συγκεκριμένο ρόλο είναι απίστευτα εκφραστικός, κάτι κάνει λάθος. Ίσως παραείναι πράα η φωνή του για το ρόλο ενός βαρβάρου, δεν ξέρω. Από το υπόλοιπο casting ξεχωρίζουν 1-2 μόνο ηθοποιοί ενώ όλοι οι άλλοι δεν τα καταφέρνουν.


Απίστευτη δουλειά στη ταινία έχει γίνει στους τομείς της φωτογραφίας, των κουστουμιών και του soundtrack.Η δουλειά που έχει γίνει στη φωτογραφία δεν έχει προηγούμενο για ελληνικά δεδομένα. Μπορώ να τη συγκρίνω μόνο με blockbuster ταινίες. Σε αυτό βοήθησε και η υψηλή ποιότητα προβολής του κινηματογράφου ΙΝΤΕΑΛ που με έκανε πολύ να σκεφτώ αν πατήσω το πόδι μου ξανά σε Village cinema. Πολύ και καλή δουλειά στα κουστούμια της παράστασης. Τέλος το soundtrack είναι απλά συγκλονιστικό. Με διαφορά το καλύτερο OST ελληνικής ταινίας

Η ταινία είχε budget μόλις 10000 €, τα οποία συγκεντρώθηκαν με crowdfunding ενώ τόσο οι  ηθοποιοί όσο και οι λοιποί συντελεστές συμμετείχαν  αμισθί. Η ταινία θα προβληθεί για λίγο καιρό σε συγκεκριμένες αίθουσες σε όλη την Ελλάδα ενώ το 14 θα σταλεί σε πολλά festivals κινηματογράφου.Αν θα κάνει επίσημο launch μετά από αυτό δεν το ξέρω. Σίγουρα κάποια στιγμή αργότερα θα βγει και σε DVD.

 Μόνο και μόνο που κριτικοί μίλαγαν για την ελληνική ταινία της χρονιάς λέει αρκετά. Για τους λάτρεις των epic fantasy ταινιών προτείνεται χωρίς πολλά πολλά. Απλά μη περιμένει κάποιος να δει τον Άρχοντα των Δακτυλιδιών. Ουσιαστικά τη συγκεκριμένη ταινία την έβγαλαν γιατί γούσταραν να τη βγάλουν και αξίζουν σε όλους τους συντελεστές θερμά συγχαρητήρια για το πολύ ποιοτικό αποτέλεσμα.

LG Nexus 4

Ναι ξέρω πως βγήκε το Nexus 5 πριν κάποιες μέρες, αλλά το συγκεκριμένο κινητό, το 4, ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά, πέρσι τέτοιο καιρό που κυκλοφόρησε. Έτσι πριν 2 μήνες που η τιμή του πλέον είχε πέσει σε επιτρεπτά για τη τσέπη μου επίπεδα, πήγα και το πήρα.Πανέμορφο design, γυαλί μπρος πίσω, ταχύτατο. Παίζει ομαλότατα ότι εφαρμογή έχω δοκιμάσει χωρίς να έχω την αναμονή του προηγούμενου κινητού (Nexus S). Η μπαταρία θα μπορούσε να είναι και καλύτερη αλλά με χρήση χωρίς υπερβολές εμένα μου κρατά και 2 μέρες. Για τα specs εμπιστεύσου καλύτερα τους ειδικούς.

Μόνα γνωστά μειονεκτήματα είναι η έλλειψη υποστήριξης 4G, η έλλειψη ραδιοφώνου που είναι standard για Nexus συσκευή και το ότι δεν μπορείς να προσθέσεις μνήμη στο κινητό.

Στη τιμή που παίζει τώρα το προτείνω ανεπιφύλακτα. To κορυφαίο value for money κινητό της LG στην αγορά.

Γιάννης Χαρούλης

 Ο Χαρούλης είναι μία από τις καλύτερες ελληνικές φωνές. Για μένα η καλύτερη. Έτσι απλά. Αν και τον ανακάλυψα μόλις τα Χριστούγεννα που μας πέρασαν έχω εντυπωσιαστεί με τη φωνή, την ποιότητα των τραγουδιών του αλλά και τη μετριοφροσύνη του παρόλο που ήδη έχει 11 χρόνια καριέρας. Δεν είναι τυχαίο πως έχει συνεργαστεί με πολλούς έντεχνους καλλιτέχνες σύγχρονους και παλιότερους.

Είχα τη τύχη να βρεθώ στη συναυλία του στο Λυκαβηττό στις 9 Σεπτέμβρη. Περιττό να πω πως δεν έχω δει το Λυκαβηττό τόσο γεμάτο άλλη φορά. Ήταν μία καταπληκτική βραδιά και ο ίδιος ήταν φοβερός. 3 ώρες στη σκηνή και δεν σταμάταγε να τραγουδά κομματάρες και να ξεσηκώνει τον κόσμο.

Λίγες μέρες μετά πήγα και πήρα το τελευταίο του CD  τις "Μαγγανείες" που περιέχει τραγούδια του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Αν δεν κάνω λάθος είναι όλα παλιά τραγούδια του δεύτερου αλλά ο δίσκος είναι καταπληκτικός.





Είναι ο νέος Ξυλούρης; Δεν ξέρω και θεωρώ άδικη την ερώτηση και για τους 2. Το σίγουρο είναι πως είναι ένας ακόμα μεγάλος καλλιτέχνης και καλά να είναι, θα τον χαιρόμαστε για πολλά χρόνια ακόμα.

The Last Wish

Το τελευταίο καιρό ασχολήθηκα στο PC με το καταπληκτικό Witcher. Αν και περισσότερα θα γράψω για αυτό σε μελλοντικό post, το παιχνίδι έχει κορυφαία ατμόσφαιρα και έναν άκρως προσεγμένο κόσμο. Έτσι λοιπόν μπήκα  στη διαδικασία να ψάξω να βρω και να διαβάσω τα βιβλία του Andrzej Sapkowski τη πηγή δηλαδή για το παιχνίδι αυτό. Βρήκα λοιπόν ψηφιακά το πρώτο βιβλίο το The Last Wish και πριν κανένα μήνα το τελείωσα. Οι εντυπώσεις που μου άφησε ήταν θετικότατες.

Το TLW είναι ένα βιβλίο περίπου 210 σελίδων που χωρίζονται σε 7 ιστορίες. Μάλιστα η μία από αυτές δίνεται σε τμήματα ανάμεσα στις υπόλοιπες 6. Πρωταγωνιστής των ιστοριών αυτών είναι ο ασπρομάλλης Geralt ο οποίος ανήκει στη κάστα των witchers, μία ομάδα δηλαδή που μετά από διάφορα πειράματα μεταλλάσονται αποκτώντας δυνάμεις και αντοχές σχεδόν υπεράνθρωπες. Σκοπός της κάστας αυτής είναι να εξαλείψει τα τέρατα από τον κόσμο, πάντα επί πληρωμή και να μην παρεμβαίνει στις υποθέσεις των ανθρώπων, κρατώντας μία πιο ουδέτερη στάση.

O Sapkowski έχει φτιάξει έναν μεστό μεσαιωνικό κόσμο με κατοίκους που έχουν κανονικά προβλήματα και συμπεριφορές. Αν και έχει δανειστεί στοιχεία από μεσαιωνικούς μύθους δεν θα βρει κάποιος παραμυθένιες συμπεριφορές και αν βρει κάποιος λόγος κρύβεται από πίσω. Γενικά ο συγγραφέας δεν πλατιάζει για αυτό και κάθε ιστορία είναι μόνο 30 σελίδες.Παρόλα αυτά οι ιστορίες είναι πολύ καλές και ενδιαφέρουσες.

Στην Πολωνία ο Sapkowski χαίρει μεγάλης εκτίμησης. Κάποιος φίλος μου είπε πως εκεί τον έχουν όπως έχουμε εμείς εδώ τον Καβάφη, αν και ο Πολωνός είναι σύγχρονος και ακόμα εν ζωή. Τα δε έργα του, ειδικά αυτά του Witcher έχουν τέτοια επιτυχία που έχει γυριστεί και τηλεοπτική σειρά με τις περιπέτειες του Geralt. Αλλά και στο υπόλοιπο κόσμο, με τη βοήθεια και του παιχνιδιού, τα τελευταία χρόνια έχει γίνει αρκετά δημοφιλής,

Αν και, κακώς, δεν είμαι φίλος των βιβλίων πλέον, το Last Wish ήταν ένα βιβλίο που σταμάτησα να διαβάζω μόνο όταν το τελείωσα. Ειδικά για φίλους των epic fantasy βιβλίων, προτείνεται ανεπιφύλακτα.

Γνώμες... express(2)

Είχα γράψει πριν 2 χρόνια πέντε σειρές για κάποια πολύ καλά παιχνίδια που έπαιζα τότε. Κάτι που είναι άδικο γιατί είναι τίτλοι που είτε μου άρεσαν πολύ, πχ Saboteur, είτε είχαν αντίκτυπο στη βιομηχανία του gaming,πχ Limbo, Bioshock, Assassin's Creed.  Ελέω έλλειψης χρόνου όμως και αυτό καλό είναι.Και επειδή χρόνος δεν υπήρχε ούτε τώρα, και όταν υπήρχε δεν υπήρχε όρεξη, μαζεύτηκαν πάλι αξιόλογοι τίτλοι που αξίζει να γράψω πέντε γραμμές.

Bioshock 2

 Αξιολογότατο sequel. Δεν έκανε το γκελ του πρώτου αλλά προσωπικά μου άρεσε περισσότερο. Ο παίκτης επιστρέφει στην Rapture, χειριζόμενος αυτή τη φορά έναν Big Daddy. Αν και στο PC το port είναι κακό (λόγω κονσολοποίησης του τίτλου, DirectX 10 και συνδυασμού steamworks και xbox live), ο ρυθμός του παιχνιδιού είναι καλύτερος, οι εχθροί περισσότεροι και γενικά το 'τζέρτζελο' περισσότερο.

Lost Odyssey(Xbox 360)

To πρώτο JRPG που τερμάτισα. Και μιλάμε για ένα αριστούργημα. Από τον δημιουργό της σειράς Final Fantasy και με σκοπό να ενισχύσει το Χbox 360 στην χώρα του ανατέλλοντος ηλίου, κάτι που τελικά δεν κατάφερε. Με παίδεψε αρκετά, καθώς το είχα ξεκινήσει πέρσι το χειμώνα. Πολύ καλή ιστορία, ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Ειδικά τα όνειρα του πρωταγωνιστή, μία ενότητα που δεν υπάρχει σε άλλα JRPGs προσθέτουν και συγκίνηση. Κορυφαίος τίτλος και must see για τους λάτρεις των JRPGs.

Spiderman: Web of Shadows(Xbox 360)

Ο Spidey σε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που φτιάχτηκε ποτέ με αυτόν πρωταγωνιστή. Sandbox τίτλος με καλό σενάριο, πολύ δράση, αξιόλογα boss fights και gameplay που σε κρατάει. Ο Spidey έχει 2 στολές, τόσο τη κλασική όσο και την εξωγήινη με ξεχωριστές κινήσεις η καθεμία αλλά και  κάποιες επιλογές μέσα στο παιχνίδι,  με βάση τις οποίες διαμορφώνεται το τέλος του παιχνιδιού. Πραγματικά τον ευχαριστήθηκα τον τίτλο.

Stacking(Xbox 360)

Πανέξυπνος τίτλος που βασίζεται στη λογική των ρώσικων κουκλών matroska, ή μπαμπούσκα όπως τις λέμε στην Ελλάδα. Ουσιαστικά είναι ένα adventure που η μικρότερη κούκλα του παιχνιδιού, δεν θυμάμαι ονόματα τώρα, προσπαθεί να ξαναβρεί τα μέλη της πολυπληθούς οικογένειάς του, που έχουν φυλακιστεί από τον κακό βαρόνο του παιχνιδιού. Ο ήρωας λόγω μεγέθους μπορεί να μπει σε μεγαλύτερες κούκλες και αυτές σε μεγαλύτερες κοκ και έτσι να ελέγχει χαρακτήρες ώστε να διαπερνά εμπόδια, να επιλύει καταστάσεις κλπ. Το art direction του τίτλου είναι καταπληκτικό θυμίζοντας έντονα Αμερική αρχές του 20ου αιώνα, και το χιούμορ, όπως σε κάθε δημιουργία της Double Fine κατακλύζει το παιχνίδι.

Brutal Legend(Xbox 360)

Ένας ύμνος στη hard rock/metal σκηνή πάλι από τη Double Fine. Ένας τίτλος που ξεκινά σαν action και καταλήγει ψευτο-strategy, παρόλα αυτά δεν είναι κακός. Με πολλά ελαττώματα αλλά και πολύ αγάπη φτιαγμένο. Προσωπικά επειδή δεν είμαι μεταλάς αν και έχω κάποια ακούσματα, δεν κατάλαβα όλες τις αναφορές του τίτλου. Σίγουρα κάποιος πιο σχετικός θα το χαιρόταν καλύτερα. Στο παιχνίδι δίνουν τη φωνή τους πολλά ονόματα της rock/metal σκηνής,πχ Lemmy,Ozborne αλλά τη καλύτερη δουλειά τη κάνει ο Jack Black στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

PS.
Vampire: Bloodlines

To παλιότερο παιχνίδι από τη λίστα, το έπαιξα το χειμώνα και το θυμήθηκα αφού δημοσίευσα το post. Ένα από τα καλύτερα και ατμοσφαιρικότερα RPGs που έχω παίξει ποτέ. Απλά καταπληκτικό παιχνίδι. Ανήκει στη κατηγορία παιχνιδιών που το παιχνίδι βγήκε με άπειρα bugs.Λύθηκαν κάποια από τους developers και τη σκυτάλη πήρε η κοινότητα που έχει φέρει το παιχνίδι στα ίσα του. Μάλιστα η υποστήριξη είναι τέτοια που ακόμα βγαίνουν unofficial patches. Επίσης έχουν βγει και άπειρα mods που κάνουν άνω κάτω το παιχνίδι για όποιον θέλει να ασχοληθεί.

Gothic 3

Έχοντας λατρέψει τα 1 και 2 της σειράς ασχολήθηκα και με αυτό. To καλύτερο soundtrack που έχω ακούσει σε παιχνίδι, αλλά ο τίτλος με παίδευσε αρκετά με διάφορα bugs. Όπως επίσης με τις γενικές κατευθύνσεις που δίναν οι διάφοροι NPCs. Με το ζόρι το τερμάτισα και σίγουρα δεν το χάρηκα όσο τα 1 και 2.