Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2012
Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2012
Titan Quest Gold
Σε όλο αυτό το διάστημα που σταμάτησα να γράφω πέρασαν από τα χέρια μου πολλά καλά games. Από τα πλέον ενδιαφέροντα, είναι το Titan Quest Gold. Το Titan Quest Gold είναι ένα πακέτο που περιέχει το πρωτότυπο Titan Quest και το expansion Immortal Throne. Η δημιουργός εταιρία, η Iron Lore, δεν τα κατάφερε και έκλεισε αλλά αυτό που παρέδωσε είναι ένας κορυφαίος τίτλος στη κατηγορία του hack and slash. To παιχνίδι δεν τα πήγε καλά σε πωλήσεις γιατί είχε πολλά bugs και το marketing του ήταν κακό. Η εταιρία προσπάθησε να διορθώσει πολλά issues, εξού και τα πολλά patches, αλλά μετά το κλείσιμο της ανέλαβε η κοινότητα εξαλείφοντας σχεδόν όλα τα issues.
Είχα γράψει για ένα πρόβλημα που είχα προσπαθώντας να patchάρω το πρωτότυπο πριν 2,5 χρόνια στα XP. Τώρα δεν αντιμετώπισα κανένα πρόβλημα. Γενικά στο προηγούμενο PC είχα πολλά κολλήματα που τώρα δεν υπήρχαν, αν και προληπτικά πριν το ξεκινήσω απενεργοποίησα την επιλογή Hardware accelleration στα settings του ήχου.
Τεχνικά μιλάμε για τον κορυφαίο hack & slash τίτλο που έχει βγει ποτέ στο PC. Ακόμα και μετά το Diablo 3, και τη μικρή ενασχόληση μου στη beta του, το πιστεύω αυτό. Όμορφα περιβάλλοντα με μεγάλη ποικιλομορφία, ζωντανά χρώματα και τρομερή προσοχή σε λεπτομέρειες. Ειδικά σε υψηλές αναλύσεις και με τα γραφικά στο full, κάτι που πλέον δεν κοστίζει τόσο πολύ μιας και ο τίτλος είναι αρκετά παλιός, το οπτικό αποτέλεσμα είναι θεσπέσιο. Ο ήχος ικανοποιεί και τα κομμάτια του soundtrack που ακούγονται μέσα στο παιχνίδι είναι αρκετά καλά.
Στα του gameplay το παιχνίδι τελειοποιεί τη συνταγή του Diablo. Απλό, με ψήγματα στρατηγικής, αλλά εθιστικό όσο λίγα παιχνίδια. Οι αντίπαλοι, πλην ίσως κάποιων bosses, πχ ο μεγάλος κακός του main campaign, είναι αρκετά εύκολοι στο Normal. Τα επιπλέον επίπεδα δυσκολίας ξεκλειδώνονται αφού τελειώσει μία φορά το παιχνίδι και δεν πρόλαβα να τα δοκιμάσω. Οι δυνατότητες που δίνονται στον παίκτη για να φτιάξει το χαρακτήρα του τόσο μέσω skill tree όσο και μέσω αμφίεσης είναι κυριολεκτικά άπειρες.
Μειονέκτημα που θυμάμαι είναι το μικρό invemtory που σαν αποτέλεσμα είχε να αναγκάζεται ο παίκτης να επιστρέφει συχνά πυκνά στη πόλη για να πουλήσει τα καλύτερα από τα drops που είχε, κόβοντας έτσι ον ρυθμό του παιχνιδιού.
H Iron Lore, σε συνεργασία με το community του παιχνιδιού, παρέδωσε ένα τίτλο που βρίσκεται στην κορυφή της κατηγορίας των hack & slash. Για κάποιον που είναι λάτρης του είδους και ψάχνει κάτι σαν τα παλιά Diablo, στην τιμή που έχει φτάσει, είναι μία super πρόταση που θα προσφέρει πάρα πολλές ώρες διασκέδασης.
Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου 2012
Δευτέρα 27 Αυγούστου 2012
Dark Knight Rises
Επί της ευκαιρίας που πήγα και είδα τη συγκεκριμένη ταινία, αποφάσισα να επιστρέψω σε αυτό το blog με ένα post. Ξέρετε πως πάει, ανάλογα με τα κέφια μπορεί να γραφούν και άλλα posts ή μπορεί να κάνω και μήνες να ξαναγράψω.
Dark Knight Rises λοιπόν. Η ταινία που κλείνει μία από τις κορυφαίες τριλογίες στο σινεμά, το κάνει με άκρως ικανοποιητικό τρόπο. Ίσως να μιλάμε για τη καλύτερη ταινία της τριλογίας.
Η ταινία μας γνωρίζει με τον Bane, o οποίος αν και δεν είναι τόσο badass στα κόμικς, στη τριλογία είναι ο ισχυρότερος και καλύτερος villain. To χάος που δημιουργεί δεν έχει προηγούμενο. Το σενάριο στέκεται στο ύψος του και είναι γεμάτο με ανατροπές, έξυπνα δοσμένες -φωνάζουν Nolan-, αν και υπάρχει γκρίνια για κάποιες τρύπες αλλά και το τέλος της ταινίας. Δεν θα ήθελα να γράψω περισσότερα για το φόβο spoilers. Σκηνοθετικά, η ταινία είναι στα υψηλά επίπεδα που μας έχει συνηθίσει ο Nolan στις δύο προηγούμενες προσπάθειες.
O Christian Bale για ακόμα ταινία είναι πολύ καλός! Αποδεικνύει ότι είναι ο καλύτερος κινηματογραφικός Batman μέχρι σήμερα. Στη συγκεκριμένη ταινία παίρνει και περισσότερο χρόνο. Συγκλονιστικός είναι ο Tom Hardy. Παίζοντας τον villain της ταινίας παραδίδει έναν Bane που φοβάσαι να σταθείς δίπλα του, παρόλο τη μειωμένη εκφραστική δυνατότητα λόγω της μάσκας που φοράει. Ας μη κάνω σύγκριση με το Joker γιατί σε πολλούς μάλλον δε θα αρέσει. Οι υπόλοιποι ηθοποιοί στέκονται στο ύψος τους και αποδίδουν αρκετά καλά τους ρόλους τους. Θετική εξαίρεση ο Michael Cane που αν και με μειωμένη παρουσία κάνει αισθητή τη παρουσία του με κάποια συναισθηματικά ξεσπάσματα, και αρνητική η Hathaway, που ο ρόλος της θα μπορούσε να μην υπάρχει, προσωπική άποψη αυτή.
Γενικά η ταινία μου άρεσε αρκετά. Το βάρος στους ώμους του Νolan ήταν αρκετά μεγάλο με όλο το hype που ο ίδιος δημιούργησε με τις προηγούμενες ταινίες. Παρόλ'αυτά τα κατάφερε μία χαρά και παρόλα τα λάθη, μπορεί άνετα να χαρακτηριστεί η ταινία του καλοκαιριού.
Dark Knight Rises λοιπόν. Η ταινία που κλείνει μία από τις κορυφαίες τριλογίες στο σινεμά, το κάνει με άκρως ικανοποιητικό τρόπο. Ίσως να μιλάμε για τη καλύτερη ταινία της τριλογίας.
Η ταινία μας γνωρίζει με τον Bane, o οποίος αν και δεν είναι τόσο badass στα κόμικς, στη τριλογία είναι ο ισχυρότερος και καλύτερος villain. To χάος που δημιουργεί δεν έχει προηγούμενο. Το σενάριο στέκεται στο ύψος του και είναι γεμάτο με ανατροπές, έξυπνα δοσμένες -φωνάζουν Nolan-, αν και υπάρχει γκρίνια για κάποιες τρύπες αλλά και το τέλος της ταινίας. Δεν θα ήθελα να γράψω περισσότερα για το φόβο spoilers. Σκηνοθετικά, η ταινία είναι στα υψηλά επίπεδα που μας έχει συνηθίσει ο Nolan στις δύο προηγούμενες προσπάθειες.
O Christian Bale για ακόμα ταινία είναι πολύ καλός! Αποδεικνύει ότι είναι ο καλύτερος κινηματογραφικός Batman μέχρι σήμερα. Στη συγκεκριμένη ταινία παίρνει και περισσότερο χρόνο. Συγκλονιστικός είναι ο Tom Hardy. Παίζοντας τον villain της ταινίας παραδίδει έναν Bane που φοβάσαι να σταθείς δίπλα του, παρόλο τη μειωμένη εκφραστική δυνατότητα λόγω της μάσκας που φοράει. Ας μη κάνω σύγκριση με το Joker γιατί σε πολλούς μάλλον δε θα αρέσει. Οι υπόλοιποι ηθοποιοί στέκονται στο ύψος τους και αποδίδουν αρκετά καλά τους ρόλους τους. Θετική εξαίρεση ο Michael Cane που αν και με μειωμένη παρουσία κάνει αισθητή τη παρουσία του με κάποια συναισθηματικά ξεσπάσματα, και αρνητική η Hathaway, που ο ρόλος της θα μπορούσε να μην υπάρχει, προσωπική άποψη αυτή.
Γενικά η ταινία μου άρεσε αρκετά. Το βάρος στους ώμους του Νolan ήταν αρκετά μεγάλο με όλο το hype που ο ίδιος δημιούργησε με τις προηγούμενες ταινίες. Παρόλ'αυτά τα κατάφερε μία χαρά και παρόλα τα λάθη, μπορεί άνετα να χαρακτηριστεί η ταινία του καλοκαιριού.
Δευτέρα 14 Μαΐου 2012
TΣΣΚΑ-Ολυμπιακός 61-62
Τέτοιο πράγμα, η διαφορά είχε φτάσει μέχρι και 19 πόντους στο 28,' προσωπικά, δεν έχω ξαναζήσει και ήταν κάτι που ούτε λογικό φαινόταν, ούτε το πίστευε κανείς, πλην βέβαια των ίδιων των παικτών και των προπονητών. Και απέναντι στη πληρέστερη ομάδα της διοργάνωσης.
Με περίσσιο πάθος, θράσος και ψυχικά αποθέματα τεράστια, ο Ολυμπιακός έκανε μία απίστευτη ανατροπή!Χαλαρά θα μπορούσε να γίνει ταινία για αυτή την ομάδα. Επικό τέλος σε μία επική ευρωπαϊκή χρονιά!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



