Τετάρτη 3 Νοεμβρίου 2010

Gears of War 2 (Xbox 360)



Πριν το Reach και αμέσως μετά την εμπειρία του Too Human, έπαιξα το Gears of War 2 στο 360. Πριν 2 χρόνια είχα την τύχη να παίξω τον πρώτο τίτλο της σειράς στο PC. Η έκπληξη μου ήταν μεγάλη, καθώς ήταν ότι καλύτερο είχα παίξει μέχρι τότε, από άποψη γραφικών και gameplay. Η θέληση να παίξω το 2 ήταν και ο λόγος που τελικά προτίμησα το 360 έναντι του PS3,  και για τον οποίο δεν έχω μετανιώσει καθόλου.

Το παιχνίδι ξεκινάει λίγο μετά το 1ο παιχνίδι, καθώς τα γεγονότα στο τέλος του τίτλου δεν εξάλειψαν την εξωγήινη απειλή, η οποία επέστρεψε πιο δυνατή. έτσι οι άνθρωποι κάνουν την τελευταία προσπάθεια περνώντας στην επίθεση. Το σενάριο για μία ακόμα φορά δεν ζητά βραβείο πρωτοτυπίας ή ποιότητας, αλλά είναι αρκετά καλύτερο από το πρώτο μέρος.  Ο παίκτης παίρνει το ρόλο του Marcus Fenix για μία ακόμα φορά και ηγείται της αντεπίθεσης των ανθρώπων.

Οπτικά το παιχνίδι έχει τα κορυφαία γραφικά που έχει δείξει το 360. Άλλωστε οι άνθρωποι που έφτιαξαν τη μηχανή γραφικών του παιχνιδιού, την περιβόητη Unreal engine 3, είναι υπεύθυνοι για τα γραφικά του τίτλου. Το παιχνίδι έχει μεγάλη ποικοιλομορφία στα τοπία, πολύ μεγαλύτερους χώρους,   σχεδιασμένους έτσι ώστε να δίνoυν πολλά μέρη για κάλυψη στο χρήστη. Ο ήχος είναι σε καλά επίπεδα και η μουσική για μία φορά ακόμα επική.

Από άποψη gameplay, τα πράγματα έχουν βελτιωθεί περισσότερο από όλους τους άλλους τομείς. Οι εχθροί είναι περισσότεροι και σκληρότεροι. Οι μάχες είναι επικές και μετά το πέρας τους δημιουργείται στον παίκτη μία αίσθηση ικανοποίησης. Πάντως σημείο δύσκολο, όπως στον τελευταίο κακό του πρώτου παιχνιδιού, δεν υπάρχει. Σαφέστατα 1-2 μάχες είναι δύσκολες αλλά με υπομονή βγαίνουν.

Το παιχνίδι έχει και multiplayer. Όμως επειδή για να βρει κόσμο το παιχνίδι, πρέπει να περιμένεις πολύ ώρα , δεν ασχολήθηκα καθόλου.

To Gears of War 2 είναι ο ορισμός του καλού sequel. Καλύτερο, μεγαλύτερο, επικότερο. Λείπει το στοιχείο της έκπληξης από το παιχνίδι, αλλά η δουλειά που έχει γίνει είναι τέτοια που άνετα χαρακτηρίζεται το καλύτερο 3rd person shooter στην αγορά.

Halo: Reach (Xbox 360)


Προχθές αργά τελείωσα το campaign του Halo: Reach. Είναι με διαφορά το καλύτερο Halo που έχω παίξει στην κονσόλα του 360.

Το campaign είχε αρχή μέση και τέλος. Κάτι τέτοιο δεν το ένιωσα στο Halo 3 που η ιστορία του μου φαινόταν πολύ generic. Μπορεί να φταίει που δεν είχα παίξει το δεύτερο Halo ή το ότι το έπαιζα στο Normal που παραήταν εύκολο. Πάντως δεν με τράβηξε όπως το Reach. Στο παιχνίδι ο παίκτης παίρνει το ρόλο του νέου μέλους σε μία επίλεκτη ομάδα από Spartans, στον πλανήτη Reach. Ο πλανήτης θα δεχτεί μία τεράστια επίθεση από την εξωγήινη φυλή των Covenants και η Noble team, όπως λέγεται η ομάδα, θα λάβει μέρος σε αποστολές για να αμυνθεί αρχικά και αργότερα να σώσει ότι μπορεί. Το σενάριο είναι πολύ καλό για το είδος των FPS και έχει μία τραγικότητα που κορυφώνεται προς το τέλος του παιχνιδιού.

Τεχνικά ο τίτλος είναι κορυφή. Τα γραφικά είναι πολύ καλύτερα από τα προηγούμενα Halο, αν και όχι κορυφαία. Πάντως είναι ένα πανέμορφος οπτικά τίτλος με μία απίστευτη σε εύρος παλλέτα χρωμάτων να δίνει ζωή στο παιχνίδι. Ο ήχος κινείται επίσης σε πολύ καλά επίπεδα και η μουσική απλά μαγεύει τον παίκτη.

Το multiplayer όπως αναμενόταν κυμαίνεται σε επίπεδα που μόνο ένα Halo μπορεί να φτάσει. Βέβαια στους πιο πεπειραμένους, οι υπάρχοντες χάρτες του παιχνιδιού θα φανούν λίγοι. Πάντως εμένα θα με κρατήσουν πολύ καιρό στο παιχνίδι.

Τρομερή δουλειά έχει γίνει και στη παρουσίαση του πρωταγωνιστή. Μέσω της ενασχόλησης του, τόσο στο single όσο και στο multiplayer ο κάθε παίκτης φτιάχνει το πρωταγωνιστή του παίρνοντας στρατιωτικούς βαθμούς και χρήματα που του επιτρέπουν να αγοράσει καλύτερα κομμάτια στολής. Μάλιστα οι αλλαγές γίνονται ορατές και στο campaign mode.

Το μόνο αρνητικό που βρήκα στο τίτλο είναι η AI των συμμάχων. Όταν τους χειρίζεται το παιχνίδι κάνουν τραγικά λάθη. Πχ. δεν μπορούν να οδηγήσουν ένα όχημα. Είναι περίεργο γιατί οι αντίπαλοι έχουν την καλύτερη AI που υπάρχει σε αντίπαλα bots.

Στο Reach, σε κάθε σημείο είναι φανερό πως έχει γίνει πολύ και καλή δουλειά. Είναι το μεγάλο αντίο της Bungie στο Halo universe και η καλύτερη δουλειά της μέχρι σήμερα.

Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου 2010

Sir, finishing this fight!

Κυριακή σήμερα και είμαστε στη δουλειά. Ανεβάζουμε, στη παραγωγή το project στο οποίο μπλέχτηκα τους τελευταίους 2 μήνες. Ουσιαστικά η δική μου σύνδρομή έχει ολοκληρωθεί και περιμένουμε να τελειώσουν τα tests των σεναρίων για να γίνει το πολυπόθητο deploy στη παραγωγή.

Ο τελευταίος μήνας ήταν απίστευτα φορτωμένος. Το deadline ήταν απίστευτα μικρό. Όπως είχα πει μεταξύ σοβαρού και αστείου, αυτό τον μήνα δεν έβλεπα ανοικτά καταστήματα όταν έφευγα από τη δουλειά. Αλλά ότι και να γίνει σήμερα τελειώνουμε τη μάχη.

Την ατάκα του τίτλου του post, τη θυμήθηκα εχθές το πρωί. Ακούγεται στο τέλος του Halo 2, όταν ο πρωταγωνιστής (Master Chief) έχει εισχωρήσει σε ένα εχθρικό σκάφος και ένας ανώτερος μέσω ενδοεπικοινωνίας τον ρωτάει τί κάνει εκεί.

Τη θυμήθηκα λοιπόν καθώς κάπως έτσι αισθάνομαι. Τελειώνει σήμερα ένα project που παρόλες τις αντιξοότητες, που συναντά ακόμα και τώρα, με δίδαξε. Τόσο σε επίπεδο γνώσεων καθώς έπαιξαμε τα python, jython και το framework django, όσο και σε επίπεδό αντιμετώπισης καταστάσεων και συμπεριφορών. Όλα πολύ χρήσιμα για το μέλλον.

Φεύγω για deploy τώρα! Wish me luck!

Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010

Κινητά....


Από καιρό εις καιρούν τσεκάρω κινητά, όχι για αγορά αλλά για να έχω μία επαφή με τον τομέα αυτό. Βρίσκω κάποια μοντέλα που θα έπαιρνα "αν αγόραζα τώρα κινητό" πάντα με βάση τιμή και επιδόσεις ή ποιά θα αγοραζα όταν θα αλλάξω, δλδ σε ενάμιση χρόνο που θα αρχίσω να σκέφτομαι την αλλαγή κινητού.

Η αλήθεια είναι πως με το παλιό κινητό το k750i δεν είχα τέτοιες ανησυχίες αλλά το ku990i δεν καλύπτει όσα θέλω από ένα κινητό. Αλλά το ελάχιστο που θα το κρατήσω είναι 2 χρόνια, εκτός απροόπτου.


                            
Aν άλλαζα, λοιπόν, κινητό θα έπαιρνα σίγουρα HTC. Χωρίς να είναι εξωφρενικά ακριβά, τα μοντέλα που κοιτάω τουλάχιστον, έχουν καλό design και εφαρμογές για κάθε γούστο, κυρίως λόγω του Android. Αν η αλλαγή γινόταν σήμερα μάλλον θα έπαιρνα το Wildfire. To low budget κινητό της HTC που όμως θα μπορείς να το αναβαθμίσεις στην έκδοση 2.2 του Android, όπως δήλωσε η HTC, φαίνεται αρκετά καλό για αυτά που προσφέρει. Μία δοκιμή που έκανα μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις.



Επειδή όμως δεν θα πάρω τώρα κινητό μπορώ να κοιτάω και λίγο πιο ακριβά προϊόντα. Εδώ υπάρχουν δύο υποψήφιοι, πάλι της HTC. Ο πρώτος υποψήφιος είναι το Hero. Το οποίο σε ένα χρόνο και κάτι θα έχει τιμή-λουκούμι αλλά έχει λιγότερη RAM ακόμα και από το Wildfire. Αν μπορώ να προσθέσω μνήμη, αυτή τη στιγμή έχω μαύρα μεσάνυκτα από τέτοιου είδους κινητά, έχει καλώς, αλλιώς μάλλον δεν το βλέπω πιθανό.



 Ο δεύτερος και πιθανότερος υποψήφιος είναι το Legend. Και αυτό θεωρητικά θα έχει καλή τιμή, από design σκίζει και σε τεχνικά χαρακτηριστικά υπερέχει των υπολοίπων. Αν λοιπόν μου αρέσει και σαν αίσθηση, σε ένα test-drive που θα κάνω στο μέλλον και αν μέχρι του χρόνου πέσει κάτω από 300 €, ή έστω κάπου εκεί κοντά είναι πολύ πιθανό να το αποκτήσω.