Θεωρώ τον Απρίλη ως ένα από τους κακούς μήνες στη ζωή μου, χάρη σε κάποια γεγονότα. O μήνας όμως βελτιώθηκε με την αγορά του XBox 360. Ύστερα μπήκε ο Μάιος που φαίνεται να είναι ακόμα χειρότερος.
Ας τα πάρουμε απο την αρχή. Το μηχάνημα το παρέλαβα την Πέμπτη το απόγευμα και το συνέδεσα το βράδυ της ίδιας μέρας. Συνέδεσα και το δίκτυο, γιατο οποίο αγόρασα switch-άκι και ethernet καλώδιο 5 μέτρων. Η Πέμπτη, το βράδυ της, κύλησε με update που έκανε η κονσόλα στο νέο interface, το NXE (Next Xbox Experience). Επίσης δοκίμασα to HALO 3.
Παρασκευή πρωί το ανοίγω και δεν έβλεπε τον σκληρό δίσκο! Διαβάζω το manual που λέει ότι πρέπει να τον βγάλεις να ανοίξεις τη κονσόλα να την κλήσεις να βάλεις το δίσκο και να την ξανανοίξεις. Το πρόβλημα δεν λύθηκε. Χαζέυοντας στο Dashboard, το interface που έχει η κονσόλα, είδα πως τον έβλεπε σαν unformatted. Παρόλο που του έκανα format πάλι έτσι το έβλεπε. Από ότι κατάλαβα. μετά από έρευνα, ο δίσκος μας άφησε χρόνους. Το οποίο σαν πρόβλημα παρουσιάζεται πολύ σπάνια.
Έτσι πηρα τηλέφωνο στο e-shop και Σάββατο πρωί το πήγα πίσω. Τώρα περιμένω να μου το αντικαταστήσουν, αφού βεβαιωθούν για τη ζημιά. Λογικα Τρίτη ή Τετάρτη θα μου δώσουν ένα άλλο.
Περιττό να πω πως τη Παρασκευή δεν μιλιόμουνα, ήμουν σκασμένος γιατί το Σάββατο είχα κανονίσει την πρώτη multiplayer μάχη μου στο HALO 3.
Σε ένα από τους καλύτερους τελικούς της ιστορίας του κυπέλλου, ο Ολυμπιακός κατέκτησε το τρόπαιο.
Το παιχνίδι ήταν το πιο απρόβλεπτο ελληνικό ματς που έχω δει. 3-3 στη κανονική διάρκεια και 4-4 με το πέρας της παράτασης. Στα πέναλτυ το σκορ έφτασε στο 15-14.
Τελειώνοντας , αν ο Κόκκαλης δεν αγοράσει τον απίστευτο Νταρμπυσαϊρ μόνο κακό θα κάνει στον Ολυμπιακό. Απλά ο κορυφαίος του αγώνα.
Το σκεφτόμουν καιρό. Πολύ καιρό. Τελειώνοντας το MGS3 σε PS2 πλέον δεν με κρατούσε στο μηχάνημα της Sony. Έτσι το πήρα απόφαση και σήμερα πουρνό-πουρνό παρήγειλλα την κονσόλα της Microsoft, το HALO bundle. Το SMS της παραγγελίας ήρθε και ετοιμάζομαι για παρασκευόσαββατοκύριακό λιώσιμο. Βέβαια πρέπει να γίνουν και οι κατάλληλες αγορές,(HDMI καλώδιο κα) αλλά αυτό είναι μία ευχάριστη διαδικασία.
Το F.E.A.R. είναι ένα καλό παιχνίδι 1ου προσώπου, αρκετά πρωτοποριακό για την εποχή του. Το τελείωσα το Σαββάτο αλλά παρόλα τα κορυφαία τεχνικά χαρακτηριστικά του, την ατμόσφαιρα που δημιουργεί, κάτι δεν πάει καλά.
Ο πρωταγωνιστής είναι το νέο μέλος της ομάδας F.E.A.R. (First Encounter Assault Recon) μίας ομάδας για μυστικές μεταφυσικές αποστολές. Το μεγάλο ατού του πρωταγωνιστή είναι τα απίστευτα reflexes που διαθέτει. Τον στέλνουν λοιπόν, από την πρώτη μέρα στο κυνήγι ενός κακοποιού του Paxton Fettel, ο οποίος ελέγχει με το μυαλό του χιλιάδες κλώνους-υπερστρατιώτες, τους Replica soldiers. Το σενάριο είναι μέτριο και η υλοποίηση του στις πρώτες 7-8 πίστες είναι κατώτερη του αναμενομένου. Ο τρόπος που παίρνεις πληροφορίες είναι απίστευτα μονότονος, μέσω μηνυμάτων σε τηλεφωνητές, τα μέρη μοιάζουν να είναι τα ίδια και τα ίδια και οι εχθροί είναι κατά 80% σε όλο το παιχνίδι οι Replica Soldiers. Οι τελευταίες πίστες πάντως είναι πολύ καλύτερες καθώς υπάρχει αρκετή πρωτοτυπία στα περιβάλλοντα καιη ιστορία γίνεται πολύ πιο ωραία.
Γραφικά το game είναι πολύ καλό. Η αλήθεια είναι πως λόγω παλιού PC δεν μπορώ να το κρίνω σε αυτό τον τομέα, καθώς κάποια χαρακτηριστικά του τα είχα βάλει στο medium και δεν είχα ενεργοποιημένο το antialiasing. Πάντως έστω και έτσι αυτό που έβλεπα ήταν πολύ όμορφο. Το παιχνίδι σε αυτό τον τομέα, των γραφικών αλλά και της φυσικής που χρησιμοποιεί η μηχανή γραφικών, είναι απίστευτα παραμετροποιήσιμο, το οποίο μονο σαν θετικό μπορεί να θεωρηθεί. Ηχητικά είναι επίσης προσεγμένο. Άλλωστε ο ήχος είναι ο μεγάλος σύμμαχος του παιχνιδιού για την ατμόσφαιρα τρόμου που προσπαθεί να μεταδώσει.
Η ατμόσφαιρα το παιχνιδιού είναι πάρα πολύ καλή για παιχνίδι του είδους. Όμως ενώ θέλει να δημιουργήσει φόβο στον παίκτη δεν τα καταφέρνει καθόλου. Αν πετάς πτώματα μπροστά από τον πρωταγωνιστή θα τον τρομάξεις μία φορά αλλά από εκεί και μετά δεν θα τα καταφέρεις. Το ίδιο αντίκτυπο έχει το κούνημα των διάφορων εστιών φωτός. Ευτυχώς τα ηχητικά εφφέ έχουν πολύ καλύτερο αποτέλεσμα. Οι διάφορες κραυγές ή κάποιες εκφράσεις που ακούγονται από δύο συγκεκριμένους χαρακτήρες, την Alma και τον Paxton Fettel, κατά τη διάρκεια των αποστολών αλλά και πλήθος άλλων εφφέ καταφέρνει να φέρει μία αισθηση τρόμου στο παιχνίδι.
Πάμε τώρα στο gameplay. Όπως λέω παραπάνω κατά 80% μάχεσαι εναντίον του ίδιου εχθρού. Αλλά αυτό δεν είναι το χειρότερο. Είχαν τη χαζή ιδέα να βάλουν το slowmotion το οποίο είναι κάτι σαν το bullet time στο Matrix, το feature που έκανε διάσημο το Max Payne. Κάνοντας κάτι τέτοιο το παιχνίδι χάνει τα όποια στοιχεία τακτικής έχει, γίνεται πανέυκολο και βαρετό. Εγώ το χρησιμοποιούσα κυριολεκτικά παντού. Γενικά είμαι πολέμιος αυτού του feature που χρησιμοποιούν όλο και περισσότερα παιχνίδια. Θεωρώ ότι δίνει τεράστιο πλεονέκτημα στον χρήστη. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι όμως, πραγματικά παραγίνεται. Το γελοίο είναι πως χωρίς αυτό το feature το παιχνίδι είναι παλούκι, αναγκάζεσαι δηλαδή να το χρησιμοποιήσεις. Τελειώνωντας να πω πως το multiplayer κομμάτι του τίτλου, εκεί δηλαδή που δεν χρησιμοποιείται το slow motion, είναι απλά κορυφαίο. Αν και έπαιξα μία φορά το διασκέδασα αρκετά.
Το F.E.A.R. τεχνικά είναι ένα άρτιο παιχνίδι. Αλλά η προσθήκη κάποιων features δεν λειτουργεί όπως πρέπει και έτσι το παιχνίδι αποτυγχάνει να κανει το βήμα παραπάνω. Μπορεί να εξυμνήθηκε από πολλούς, αλλά προσωπικά θα το έχω ξεχάσει μετά από 1 χρόνο.
To MGS 3 το τελείωσα την Πέμπτη. Είναι από εκείνα τα παιχνίδια που σου μένουν. Που το σενάριό τους θα μπορούσε ανετότατα να γίνει ταινία, αν και θεωρείται το ίδιο ως παιχνίδι-ταινία. Πίσω από αυτό το τίτλο, όπως και από όλη τη σειρά, κρύβεται μία ιδιοφυία της βιομηχανίας του gaming, o Hideo Kojima.
<-----Spoiler-----> Η ιστορία του παιχνιδιού, λαμβάνει μέρος το 1964, όπου βλέπουμε το πρώτο παγκοσμίως, σύμφωνα με το σενάριο, HALO jump από τον Snake στο πλαίσιο μίας ειδικής αποστολής ώστε να σωθεί ένας Ρώσος επιστήμονας που έχει ζητήσει πολιτικό άσυλο, μιλάμε για την εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Είναι προφανές πως ο Snake από τα δύο προηγούμενα παιχνίδια δεν γίνεται να ζούσε τότε. Οπότε ποιός είναι αυτός ο τύπος που έχει την ίδια φωνή αλλά και εμφάνιση με τον (παλιό) Solid Snake; Όποιος έχει παίξει και θυμάται το πρώτο Metal Gear Solid κατάλαβε. Το σενάριο περιέχει πλήθος εκπλήξεων και ανατροπών και το θεωρώ ως ένα από τα καλύτερα που έχω παίξει <-----End of Spoiler----->
Γραφικά, το παιχνίδι ξεζουμίζει το PS2. Δεν είναι τόσο τέλεια όσο στα δύο God of War, αλλά έχει τόσα άλλα στοιχεία, που το ανεβάζουν, που τα γραφικά, αν και εντυπωσιακά σε πολλές περιπτώσεις, μπορεί να μην τρελάνουν πολλούς. Ο ήχος δένει τέλεια. Τα εφέ και αυτά κάνουν τη δουλειά τους. Η μουσική που ακούγεται σε διάφορα σημεία είναι απλά επική, ειδικά στο τέλος.
Θα κάνω μία ειδική μνεία στο voice-acting. Το παιχνίδι σε αυτό τον τομέα τα σπάει! Πραγματικά τέτοιες προσπάθειες πρέπει να διδάσκονται. Μάλιστα σε συνδυασμό με τη τέλεια δουλειά που έχει γίνει στις εκφράσεις των προσώπων των ηρώων, το αποτέλεσμα είναι απίστευτο. Πχ. το πρόσωπο της Boss με τις μελαγχολικές εκφράσεις σε συνδιασμό με την απίστευτη ερμηνεία της Lori Alan δημιούργησαν έναν από τους καλύτερους χαρακτήρες στη gaming σκηνή.
Όσον αφορά το gameplay του παιχνιδιού κυμαίνεται σε πολύ υψηλά επίπεδα. Δεν χρησιμοποιείται όπως στα προηγούμενα το ραντάρ που δείχνει τη θέση του πρωταγωνιστή και όσων βρίσκονται κοντά του, όπως στα προηγούμενα MGS. Εφόσον βρισκόμαστε στο 1964 τέτοια gadgets δεν υπήρχαν. Έτσι η επιβίωση γίνεται αρκετά πιο δύσκολη. Ο Snake έχει ένα μετρητή αντοχής, ο οποίος όσο πιο ψηλά είναι, τόσο καλύτερα σημαδεύει και γενικότερα ενεργεί. Για να κρατηθεί αυτός ο μετρητής ψηλά ο παίκτης πρέπει να σκοτώνει φίδια, βατράχια,ποντίκια και να τα τρώει. Ένα χαρακτηριστικό πολύ ευφυές είναι πως αν ο χρήστης έχει κάποια φαγητά μαζί του για πάνω από 2 μέρες αυτά χαλάνε. Έτσι τύχαινε να σκοτώνω κάποια φίδια κάποια μέρα, να σώζω την πρόοδό μου και όταν ξαναφόρτωνα το παιχνίδι μετά από 3 μέρες, τα φίδια είχαν χαλάσει και δημιουργούσαν πρόβλημα στο στομάχι του Snake. Ακόμα στο inventory του παιχνιδιού o χρήστης να αλλάξει στολές στον Snake ώστε να είναι καλύτερα καμουφλαρισμένος ανάλογα με το περιβάλλον. Παρόλα τα προηγούμενα, προσωπικά, δεν εντυπωσιάστηκα από τα επίπεδα της δράσης όσο στο πρώτο MGS. Ίσως τότε ήμουν αρκετά χρόνια νεότερος και το είδος ηταν σχετικά νέο για μένα.
Το MGS 3 είναι ένα από τα καλύτερα παιχνίδια στην ιστορία του PS2. O Hideo Kojima και η ομάδα του δημιούργησαν ένα αριστούργημα με σενάριο ανώτερο από πολλές ταινίες δράσης, ένα video game που αισθάνεσαι ευλογημένος που το έπαιξες.
